کسی که به روی درسهای زندگی آغوش بگشايد و خود را با پيش داوری تغذيه نکند ،همچون برگی سفيد است که خداوند کلمات خود را بر آن می نگارد.

 آنکه همواره با بد بينی و پيش داوری به جهان می نگرد ، مانند برگی نوشته شده است که کلامی جديد بر آن نوشته نمی شود.

خود را نگران آنچه می دانی يا نمی دانی نکن.نه به گذشته بينديش و نه به آينده.فقط بگذار دستان خدا هر روز شگفتی های اکنون را برای تو به ارمغان بیاورد.