داستان

در دهکده ای آباد و پُر نعمت ، کشاورزِ دانا وبا تدبیری زندگی میکرد که بواسطة عاقبت اندیشی در کارها و تلاش و پُشتکارِخود از مِلک ودارائی و ثروتِ سرشاری نیز بهره مند شده بود . علاوه بر این، او دختر جوان و زیبائی نیز داشت که در میانِ دُخترانِ روستا به عقل و فهم و دِرایت از هم سن وسالان خود شایسته­تر بود و پسران جوان روستا در آرزوی ازدواج با او رؤیاهائی در سر می پروراندند. در این میان مرد جوانی دل به دریا زده بود و او را از پدرش خواستگاری نموده و آمده بود تا پاسخ خود را از پدرِ دختر بگیرد.

کشاورز براندازش کرد و گفت: « پسر جان، برو در آن قطعه زمین بایست. من سه گاوِ نر را یک به یک آزاد می کنم. اگر توانستی دُمِ یکی از این سه گاو را بگیری، می توانی با دخترم ازدواج کنی! » مرد جوان در مَرتع به انتظارِ اوّلین گاو ایستاد. درِ طویله باز شد و بزرگترین و خشمگین ترین گاوی که در تمامِ عمرش دیده بود بیرون دوید . جوان که ترسیده بود و احساس میکرد جرأتِ نزدیک شدن به چنین گاوی را ندارد، با خود فکر کرد یکی از گاوهای بعدی گُزینة بهتری خواهد بود پس به کناری دوید و گذاشت گاو از مرتع بگذرد و از در پُشتی خارج شود.

دوباره درِ طویله باز شد. باور نکردنی بود! تابحال گاوی به این بزرگی و عصبانیت ندیده بود. با سُم به زمین میکوبید و آمادة حمله بود . اگر چه می شد به او نزدیک شد و حتّی با شجاعت و احیاناً زخم وجراحتی در حدِّ چنین مبارزه­ای دُم گاو را گرفت امّا مرد جوان باخود می­گفت: « گاوِ بعدی هر چقدر هم که قوی باشد باید از این بهتر باشد » و لذا به سمت حصارها دوید و گذاشت گاو از محوطة مورد نظر به بیرون برود.

برای بارسوّم درِطویله باز شد. لبخند برلبانِ مرد جوان ظاهرشد. این یکی جزوِ کوچکترین، لاغرترین و ضعیف ترین گاوهای مزرعه به شُمار میرفت. وقتی گاو نزدیک میشد،درجایِ مناسب قرار گرفت و دُرُست به موقع بر روی گاو پَرید. دستش را دراز کرد ... اما گاو دُم نداشت ...!!

زندگی پُراز فرصتهای دست یافتنی است. بهره گیری ازبعضی از آنها ساده است و بعضی هایش مُشکل، اما زمانی که به امیدِ فرصتهای بهتر درآینده، اجازه می­دهیم فرصتهای موجود از دست بروند شاید هرگز چنان موقعیّتهائی را به دست نیاوریم .

سال نو مبارک

سال و مال و فال و حال و اصل و نسل و بخت و تخت 

بادت اندر شهرياري برقرار و بر دوام 

سال خرم، فال نيكو، مال وافر، حال خوش

اصل ثابت، نسل باقي، تخت عالي، بخت رام

تقدیم به آنها که عشق را میشناسند

لازمست گاهی از خانه بیرون بیایی و خوب فکر کنی ببینی باز هم می‌خواهی به خانه برگردی؟

لازمست گاهی از مسجد، کلیسا بیرون بیایی، ببینی پشت سر اعتقادت چه میبینی؟  ترس یا حقیقت 

لازمست گاهی از اداره بیرون بیایی، فکر کنی که چه‌قدر شبیه آرزوهای نوجوانیت است؟

لازمست گاهی درختی، گلی را آب بدهی، حیوانی را نوازش کنی، غذا بدهی ببینی هنوز از طبیعت چیزی در وجودت هست یا نه؟

 لازمست گاهی پای کامپیوترت نباشی، گوگل و ایمیل و فلان را بی‌خیال شوی، با خانواده ات دور هم بنشینید، یا گوش به درد دل رفیقت بدهی و ببینی زندگی فقط همین آهن‌پاره‌ی برقی است یا نه؟

لازمست گاهی بخشی از حقوقت را به یک انسان محتاج بدهی تا ببینی 

در تقسیم عشق در نهایت تو برنده ای یا بازنده

 لازمست گاهی عیسی باشی، ایوب باشی، انسان باشی ببینی می‌شود یا نه؟

و بالاخره لازمست گاهی از خود بیرون آمده و از فاصله ای دورتر به خود بنگری

 واز خود بپرسی که سالها سپری شد تا آن شوم که اکنون هستم

آیا ارزشش را داشت؟

آتش

ادامه نوشته

قطار

دوستانی که میخوان رمز وبلاگ من رو داشته باشند، لطفآ برام پیام خصوصی بذارن.

ادامه نوشته

دنیای ما آدمها

ادامه نوشته

بی وفایی

 

وه چه خوب آمدی، صفا کردی
چه عجب شد که ياد ما کردی؟
آفتاب از کدام سمت دميد
که تو امروز ياد ما کردی؟
از چه دستی سحر بلند شدی
که تفقُد به بينوا کردی؟
قلم پا به اختيار تو بود
يا ز سهوالقلم خطا کردی؟
بی وفايی مگر چه عيبی داشت
که پشيمان شدی وفا کردی؟

پ.ن: دلم برای وبلاگم تنگ شده، خدا میدونه چقدر نوشته تأیید نشده دارم ...

 

 

کسی که به روی درسهای زندگی آغوش بگشايد و خود را با پيش داوری تغذيه نکند ،همچون برگی سفيد است که خداوند کلمات خود را بر آن می نگارد.

 آنکه همواره با بد بينی و پيش داوری به جهان می نگرد ، مانند برگی نوشته شده است که کلامی جديد بر آن نوشته نمی شود.

خود را نگران آنچه می دانی يا نمی دانی نکن.نه به گذشته بينديش و نه به آينده.فقط بگذار دستان خدا هر روز شگفتی های اکنون را برای تو به ارمغان بیاورد.

حرف ما چیز دیگریست

 

وقتی اینا  رو می بینم که واسه سالروز برابری زنان و حقوق زنان تاپ لس به خیابونا میان

یا اینا که پنج هزار تا از مردم عادی هستن و میان لخت مادرزاد کنار هم میایستن تا خبرنگارها ازشون عکس بگیرن

وقتی روز شلوارممنوع، آدما با لباس عادی ولی بدون شلوار میگردن

یا کسانی که واسه  ....

بی اختیار یاد زنهای کشورم میافتم که فریادشون اینه

که حق امضاء یه  تومار  رو هم ندارن

که اگه  خیانت مردا و متلکهای خاله خرسه ها رو سنگ حساب کنیم، هزاران ثریا در حال سنگسارند

یاد اون دختری  -۱۲مرداد- میافتم که به جرم زن کسی بودن تو خیابون کتک میخورد و این حق مردش بود

که تازه براش لایحه  هم به مجلس میبرن که شأنش رو بیشتر بهش بفهمونن

یا اونا که در همسایگی ما این میشه تکلیفشون برای ساده ترین چیزها مثل رانندگی

 خلاصه اینکه

                            حرف ما چیز دیگریست          درد ما جای دیگریست

هرچقدر هم ما بتونیم مسلط به زبان اینها حرف بزنیم و تو کشور آزادشون نفس بکشیم،  اما الحق 

 "همدلی از همزبونی بهتره"

و کجا توان یکدل شد با این جماعت...

سهم ما جرعه ای اکسیژنه و طبیعتی دلپذیر، شاید نسلهای بعد ما که داغی از موطن خود به دل نداشته باشند، بتونن با این جماعت همدل بشن، شاید

 

سکوت

 

تمام این قفسها را

تمام حسرت و این ترسها را

من، به دستانی که میخواهد رها باشد

شکستی سخت خواهم داد

سکوتم را نکن باور

گلشیفته فراهانی

 

هموطن نوروز تو پیروز باد

آمد از ره فصل زیبای بهار
نوبهاران خنده زد  بر سبزه زار
                                                   پیک نوروزی رسید از آسمان
                                                    از سفر آمد پرستو نغمه خوان
بخت اگر خواب است بیدارش کنید
عاشقانه باز بیدارش کنید
                                                    آمده نوروز در ایران زمین
                                                    خاک ما   شد رشک فردوس برین
بوی نارنج و ترنج و عطر بید
میتوان از تربت حافظ شنید
                                                    باز شد چشم بهاران بر  خزر
                                                    شد صدف ها خانه درّ و گوهر
دشت ارژن  باز هم بیدار شد
از شقایق دامنش گلنار شد
                                                     قاصدک گوید که مهمان آمده
                                                     بوی نرگس های ایران آمده
خاک من ای قبله گاه عاشقان
نو بهارانت همیشه جاودان
                                                      رودهایت پرخروش و بی قرار
                                                      کوه هایت سر بلند و استوار
بند بند ما همه از خاک تو
تارو پود ما ز خاک پاک تو
                                                       خون پاک عاشقی در جان ماست
                                                       ریشه این عشق در ایران ماست
هموطن نوروز تو پیروز باد
ای وطن هر روز تو نو روز باد
                                                       هموطن آمد دوباره نو بهار
                                                       شد سراسر خاک ایران لاله زار
چون فلک از باد نوروزی جهان
باز کرده چرخی از گل ارغوان
                                                        آسمان برداشت زیر ابروی عشق
                                                        پر شده دنیا ز عطر و بوی عشق
بخت اگر خواب است بیدارش کنید
عاشقانه باز بیدارش کنید
           عاشقانه باز بیدارش کنید
                                                         نو بهاران خنده زد بر کوهسار
                                                         سبزه زاران شد کنار چشمه زار
قطره شبنم به برگ گل چکید
شانه زد باد بهاران زلف بید
                                                         دامن ایران زگل سر شار شد
                                                         ای عزیزان موقع دیدار شد
                              بعد از این هر روز بهتر روز ما
                                 جاودانه تا ابد  نوروز ما                                 

!!!

 

 پ.ن: این رو توی صندوق پست انداخته بودن...

 

نتیجه اخلاقی یه داستان

 

هیچ وقت به جملات منفی و مأیوس کننده ی دیگران گوش ندید

                                                       چون اونا زیبا ترین رویا ها و آرزوهای شما رو ازتون می گیرند

همیشه به قدرت کلمات فکر کنید، هر چیزی که می خونید یا می شنوید روی اعمال شما تأثیر میگذاره

پس 

        همیشه ..... مثبت باشید

 و از همه مهمتر

                   کر بشید هر وقت کسی خواست به شما  بگه که به آرزوهاتون نخواهید رسید 

 
و هیشه باور داشته باشید  

                                 "من با همراهی خدای خودم همه کار می تونم بکنم"

 

ما و استرالیا

 

یک سال پیش در چنین روزی، استرالیا به قدوم مبارک ما مزین گردید

 

خانه ما اینجاست

من دلم می خواهد

                    خانه ای داشته باشم پر دوست

کنج هر ديوارش

                     دوستهايم بنشينند آرام

                                                گل بگو گل بشنو

هرکسی می خواهد

                    وارد خانه پر عشق و صفايم گردد

                                                       سبدی بوی گل سرخ به من هديه کند

شرط وارد گشتن

                        شست و شوی دلهاست

                                                         شرط آن داشتن

                                                                               دل بی رنگ و رياست

بر درش برگ گلی می کوبم 

                               روی آن با قلم سبز بهار

                                                            مي نويسم  ای يار

                                                  خانه ما اينجاست

تا که سهراب نپرسد دیگر "خانه دوست کجاست؟ "

فريدون مشيری

سیب

 

تو به من خنديدي
و نمي دانستي
من به چه دلهره از باغچه ي همسايه سيب را دزديدم

باغبان از پي من تند دويد
سيب را دست تو ديد

غضب آلود به من كرد نگاه
سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك

و تو رفتي و هنوز،
سالهاست كه در گوش من آرام آرام
خش خش گام تو تكرار كنان
مي دهد آزارم

و من انديشه كنان غرق در اين پندارم
كه چرا باغچه كوچك ما سيب نداشت

                                                           *حمید مصدق*

پ.ن۱: فکر کنم این شعر رو تو این وبلاگ یا اون یکی وبلاگم یه بار نوشتم ولی ...

این روزا خیلی بهش فکر میکنم و همیشه توی ذهنم دارم مرورش میکنم، سیب سرخ باغچه همسایه مال همسایس حتی اگه دندان زده ما باشه...

پ.ن۲: این لینک  را ببینید.

 

هوا

 

هوای سیدنی رو خیلی دوست دارم.

الان یه ماه از تابستون گذشته و فقط سه روز گرم بوده، تازه بعد هر روز گرم هم یه هوای معرکه بارونی خوشگل داشته. راستی این قضیه فصلهای اینجا جالبه، ایران که بودم فکر میکردم از اول زمستون ما اینجا تابستون میشه، یه روز دیدم وقتی من فکر میکنم بهار هست، تلویزیون میگه روز تابستانی! از دوستانی هم که مدتها اینجا بودن پرسیدم همه تردید داشتن.حالا فهمیدم موضوع از این قراره.

این استرالیاییها هم هیچ حرفی جز هوا ندارن، نصف اخبار در مورد دمای هوا در نقاط مختلف هست و جالب اینجاست که مثلا یه روز کانبرا دمای هوا ۷تا۲۳ درجه بود! فکرشو بکنین آدم باید واسه ۷ درجه لباس بپوشه یا ۲۳ درجه...

مردمشون هم بعد سلام و احوالپرسی، فوری میگن Nice weather, isn't it یا It's so hot, isn't it ....

من هم برای اینکه نشون بدم حسابی استرالیایی شدم، اولین پستم رو از خونه جدید در مورد هوای سیدنی نوشتم

 

رفتن و رفتن و رفتن

 

موجیم و وصل ما، از خود بریدن است

ساحل بهانه ای است، رفتن رسیدن است

 

پ.ن: دارم میرم فرودگاه

اشکها و لبخندها

 

دیروز آخرین روز کاری بود، فکر نمیکردم اینقدر خداحافظی از همکارام برام سخت باشه

اینقدر دوستامون لطف داشتن که من وهدیه برخلاف قرارمون و بی اختیار اشک میریختیم و روز سختی رو پشت سر گذاشتیم

سخت اما باهمه تلخیهاش شیرین، شیرین به خاطر همه محبتها و تلخ از اشکها

خوشحالم که یه شروع تازه پیش رو داریم، و یه دوره کاری خوب و موفق در نگاه پشت سر

یکی از دوستای همکارم برام اس ام زد که تازه امروز فهمیدم چقدر دوستتون دارم...

 

                   ما که می ترسیم از هجرت دوست

                                                        کاش می دانستیم

                                                                         لحظه هایی که به هم نزدیکیم

                                                                                                       چه بهایی دارد

 

رسم زندگي

 

می گویند رسم زندگی چنین است

                     می آیند

                                    می مانند

                                                    عادت می دهند

                                                                            و می روند

  و تو خود می مانی 

                                 و تنهاییت

                                       رسم ما نیز چنین شد 

                                                                       آمدیم

                                                                               ماندیم 

                                                                                       عادت کردیم

و حال که وقت رفتن است

                                       می فهمیم که چه تنهاییم

و رفتنی شدیم

                          حال آمده ايم تا چند سطر ترانه ی دلتنگی سر دهیم

 

پ.ن ۱: شمارش معكوس رفتن شروع شده و حال غريبي دارم، يه لحظه يه دنيا انرژيم و لحظه بعد لبريز از چراها...

پ.ن ۲: خداجونم درياب مرا 

 

قدر

 

اين روزا

            آدما

                   قيمت همه چيز رو ميدونن

                                                      اما

                                                            قدر هيچ چيز رو نميدونن

 

خونه ما

 

خاطراتم رونقش جان کردم و کوله بار سفر رو بستم؛ همه خونمون تو چند تا کارتون و چمدون خلاصه شده و یادش به خیرها همسفرمون...

کلید خونه رو به دستش دادم؛ باید باور کنم خونه ما از امروز خونه اوناست، حتی اگه هزار سند و مدرک بگه که هنوز خونه ماست...

هنوز چند ساعت بیشتر از تحویل خونمون نگذشته ولی دلم براش تنگ شده خییییییییییییلی...

 

پ.ن: آفتاب تابان دوساله شد

 

به اندازه حالا

 

به خونمون که نگاه ميكنم، به فكر فرو ميرم كه دارم چي كار ميكنم؟ دنبال چي ميرم؟ چي ميخوام؟

اين سؤالها رو خيلي وقته از خودم ميپرسم  امااااااااا

هيچوقت اينقدر در پي جوابهاش نبودم

هيچوقت به اندازه حالا خونمون رو دوست نداشتم

هيچوقت به اندازه حالا  تهران رو،‌ ايران رو دوست نداشتم

هيچوقت به اندازه حالا با فكر ،  احساس و منطقم درگير نبودم

هيچوقت به اندازه حالا از نگاه كردن به چشماي نازنين مامانم فرار نكردم

هيچوقت به اندازه حالا از حرف زدن در مورد رفتن و از خود مهاجرت هراس نداشتم

 

خدايا شكرت كه مثل هميشه هستي ، بالطف و مهربوني و در همه لحظه ها

همسرمهربونم مرسي كه با همه اضطرابهايي كه دارم و داري، همراه و پشتيبان عزيزمي

 

پ.ن:۲۵ تير 

 

از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر

 

۵ تیر سالروز آشنایی من و همسرمهربونه

خدای مهربونم، سپاس و شکر

به خاطر عشقی که در قلب ما قرار دادی

امروز سال دهم باهم بودنهامون رو به امیدت آغاز میکنیم

 

سيه پوش

 

به حرمت خون خواهران و برادران شهيدمان...

 

!!!

 

رفتيم جام جهاني  دروغه؟

 

ذهن مقایسه گر

 

قبل از رفتن حساب باز کردم و وقتی رسیدم سیدنی رفتم به شعبه ای که بهم گفته بودن و کارتم رو که حاضر بود تحویل گرفتم. اول اینکه با احترام و تعارف ما رو راهنمایی کردن به داخل شعبه و چون شعبه مرکزی بود و خیلی بزرگ قسمتی که رفتیم محل تردد و مشتری نبود و یه خانوم محترم با حوصله حدود یک ساعت با ما حرف زد و اطلاعات بهمون داد. من هم تا تونستم سوال کردم و کلی باهاش دوست شدم.

یکی از توضیحاتی که به ما داد این بود که اگه در ماه بیش از دو هزار دلار استرالیا به حساب جاری واریز بشه، اون حساب از شارژ ۶ دلار ماهانه معاف خواهد بود.

اومدیم ایران و بعد چند روز حسابم رو آنلاین چک کردم و دیدم که در همون ماهی که من خیلی بیشتر از دوهزار دلار به حسابم حواله کرده بودم، شارژ از حسابم کسر شده، من هم یه ایمیل زدم با تمام توضیحات که چی به ما گفتین و چی شده و بعد این بود پاسخ بانک:

In Regards to the $6 monthly fee charged I do apologise for this,  this has now been rectified and you will not be charged any monthly fees for 12 months from today’s date, regardless of whether you deposit $2000 you will not be charged monthly fees

 یعنی نه تنها اون ۶ دلار رو به حسابم برگردوندن بلکه برای به دست آوردن دل من  تا یه سال حتی اگه دوهزار دلار هم ماهانه واریز نکنم حسابمو شارژ نمیکنن...

بازم ذهن مقایسه گر اومد سراغم که اگه اینجا همچین اتفاقی افتاده بود، گذشته از اینکه امکان ایمیل زدن نبود و باید کلی دردسر تلفن زدن رو بکشی ، قطعا جواب این بود:

من نمیدونم کی به شما این حرف رو زده، ما همون اولش گفتیم شارژ میکنیم و حالا هم کردیم.

هرکی فکر میکنه جواب غیر از این خواهد بود دستش بالا

 

پ.ن: تو همه مدتی که اونجابودم آرزو میکردم این ذهن مقایسه گر دست از سرم برداره و بذاره از آنچه هست لذت ببرم. نمیدونم یه روزی بالاخره دست بردار میشه یا نه!

 

تولدانه

 

امروز چهارم خرداده

امروز تولدمه

تولدم مبارك

 

پ.ن۱: دوستاي گلم از پيامهاي پرمحبتتون در فيس بوك ممنونم. فعلا كه فيلتره، شما همين تشكر رو از اينجا پذيرا باشيد

 

تولد وبلاگي

 

امروز سه ساله كه من وبلاگ مينوسم البته يه سالش يه جاي ديگه بوده

شروع وبلاگ نويسي براي من شروع يه دوره تازه بود، هميشه نوشتن رو دوست داشتم و سالهاي سال دفتر خاطرات داشتم و حالا خوشحالم از الكترونيكي شدن اين دفترچه خاطرات ...

اميدوارم همه وبلاگهاي دنيا پربشه از خاطرات خوب

 

دوتا سوال

 

۱- كدوم پلوپز به نظر شما بهتربنه؟  يعني هم ته ديگ خوب و هم برنج خوب...

۲- آنان كه رفته اند، با آيينه و شمعدان خود چه كرده اند؟